Şubat ayı, Güneşin biraz daha parlak olduğu, bazı günlerinin Bahar müjdesi verdiği, havanın ısınmaya başladığı doğanın canlanmasına gebe bir ay. İsim annesi muhtemelen İbrani ve Süryani/Arami dilinde kullanılan Şabat (şobat-şebat) kelimesi. İbrani takviminde Şabat dünyevi kaygılardan arınarak (çalışmaya ara verilen) ibadet edilen yeni Ay için dileklerde bulunulan kutsal bir gün. Farklı anlamlara sahip olan Şabat, Antik Çağın diğer inanç sistemlerinde ise kutsal şenliklere verilen bir isim ve genellikle bir tanrıça figürüyle özdeşleştirilmekte. Örneğin, ingilizcede Şubat ayı anlamına gelen February kelimesi Latin dilinde yazılan Februarius sözcüğünden türemiş ve aynı zamanda tanrıça Februa’nın onuruna düzenlenen bir bereket ve arınma şenliğinin ismi. Eski Roma döneminde yılın son ayı olduğu için de yeniden doğuş ve zamanın başlangıcı gibi anlamlara da gelmekte. Roma’nın mitsel kuruluş gününü ve Yeni yılın gelişini ( eski Jülyen (Julius) takvimine göre 1 Mart) anan, 13 ve 15 Şubat tarihleri arasında kutlanan bir diğer şenliğin ismi ise Lupercalia. Özelikle 14 Şubat Roma’nın kraliçe tanrıçası Juno (Hera) ile de özdeşleştirilmekte. Lupercalia şenliğiyle aynı dönemde kutlanan bu günde genç kadın ve erkekler düzenlenen şenliklerde hem yaşamlarını paylaşacakları eşlerini seçmekte hem de baharın gelişini kutlamaktaydılar. Dansların edildiği, şarkıların söylendiği, yenilip içilen bu şenliklerde Ataların ve ölmüş büyüklerin ruhlarına itafen toprağa adaklar verilir kötülüklerden korunmak için de dileklerde bulunulurdu. Sevgiyi ve bereketi sembolize eden bu şenliklerin daha sonra yerlerini Aziz Valentine-Sevgililer gününe bıraktığı düşünülmektedir.