Lise son sınıfta hangi mesleği seçeceğime karar veremediğim zamanlarda gözlerim duvara astığım “YAŞAM benim mesleğimdir” sözlerine takılır ve gerçekten ne istediğimi bilemediğim için büyük bir kaygı yaşardım. İlk tercihlerim olan tıp fakültelerini kazanamayıp İtalyan dili ve edebiyatını kazandığımda ise yaşamın aslında bana çok farklı kapılar açacağını daha sonra öğrenecektim. İtalyan dili ve edebiyatını bir sene okuduktan sonra İngiliz dil biliminde okumaya başladım ve 1991 yılında mezun oldum.

Aynı yıl profesyonel turist rehberi olarak çalışmaya başladım ve hayat boyu öğrenci kalmamın yolu da açılmış oldu. 2002 yılında Arkeoloji ve Sanat tarihi alanında yüksek lisansımı, 2018 yılında ise Sanat tarihi üzerine olan doktora çalışmamı tamamladım. Türkiye’nin çok katmanlı tarihi ve kültürel zenginliğini öğrenmenin tek yolunun, tarihin derinliklerine daha çok inilerek anlaşılacağını hissetmem nedeniyle kitap sayfaları arasında yaptığım yolculuklara ara vererek, zaman zaman köşe bucak Anadolu’yu dolaşarak yerel halkın yaşam geleneklerini izleme ve deneyimleme fırsatı buldum. Birikimlerimi hem yazı hem de sözel olarak paylaşmak en büyük tutkum. Yaşamı ve yaşamayı öğrenmenin yolunun merak etmek, araştırmak, keşfetmek, anlatmak, gezmek ve gezdirmekten geçtiğini fark ettiğim için şükran duyuyorum.

Arkeoloji, Sanat ve Kültür Tarihi sayfalarında iyi geziler ve keyifli okumalar dilerim, Sevil Çonka

Bu blogda yer alan yazılarımı 14 Haziran 2016’da ruhu ebediyete kavuşan biricik babam Ethem Çonka’ya ithaf ediyorum.

Canım babam 2014 yılında pankreas kanserine karşı gösterdiği yaşam mücadelesini maalesef 14 Haziran 2016’da bırakmak zorunda kaldı. Işıklar içinde ol sevgili Babacığım, Seni çok seviyoruz….